Komuna // Warszawa, ul. Lubelska 30/32

Make Queer Future Again: koncert tańca

„Życie, kochanie, trwa tyle, co taniec”. Podczas finałowego wieczoru 7. edycji POMADY artyści z Warszawy i Berlina zaprezentują w Komunie// Warszawa fragmenty swoich prac z przeszłości i przyszłości.

W choreografiach i performansach queer pojawi się tylko na chwilę: w tymczasowych utopiach, zaburzonych chronologiach i ekscentrycznych ekonomiach czasu. W ciałach, za którymi nie nadążają wielkie narracje. Ale czy rozpoznamy go, kiedy ponownie przyjdzie?

artystki/artyści: Michał Borczuch, Przemek Kamiński, Ania Nowak, Tucké Royale, Paweł Sakowicz, Dusty Whistles, Melanie Jame Wolf,  Marta Ziółek i inni
kurator: Mateusz Szymanówka

1 października 2017
godz. 20:30
Komuna// Warszawa
Lubelska 30/32

Wstęp bezpłatny (na wydarzenie obowiązują zapisy – liczba miejsc jest ograniczona. Zgłoszenia należy kierować na: info@pomadapomada.pl)

 

Michał Borczuch – reżyser teatralny urodzony w Krakowie. Absolwent wydziału grafiki na ASP w Krakowie oraz reżyserii na Akademii Teatralnej w Krakowie. Mieszka w Warszawie, pracuje głównie w Polsce, a czasem za granicą.

Przemek Kamiński – performer i choreograf. Tworzy i prezentuje swoje prace zarówno w kontekście sztuk performatywnych, jak i wizualnych. Jest absolwentem studiów choreograficznych w HZT Inter-University Centre for Dance w Berlinie.

Ania Nowak uprawia choreografię ciał, języka i sytuacji. W życiu i praktyce artystycznej zajmuje ją odzyskiwanie zmysłowości oraz eksplorowanie potencjału niuansu i niejednoznaczności. Mieszka i pracuje w Berlinie.

http://technologiesoflove.tumblr.com

Tucké Royale – twórca teatralny, autor i muzyk. Jego prace solowe prezentowane były w Niemczech i za granicą. Razem z Hansem Unsternem i Black Crackerem tworzy zespół BOIBAND. W październiku odbędzie się premiera jego musicalu poświęconego zemście queerowo-żydowskiego ruchu oporu na nazistowskich Niemcach.

Paweł Sakowicz jest choreografem i performerem. W 2017 roku zajmuje się partyturami skoków i dziedzictwem Freda Herko.

Melanie Jame Wolf jest artystką. Czasami solo, czasami z przyjaciółmi. Jej prace poruszają zagadnienia inscenizacji i persony, pomiędzy i w poprzek przestrzeni performansu i ekranów. Prezentowane były w teatrach, galeriach i na festiwalach filmowych w Europie, Wielkiej Brytanii i Australii.

Marta Ziółek — choreografka i performerka. Studiowała na Międzywydziałowych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim i w School for New Dance Development w Amsterdamie. W swojej pracy operuje językiem popkultury i nowych technologii, interesuje się zagadnieniem tożsamości i nowymi rytuałami, bada granice między sztukami wizualnymi, sztuką performatywną i choreografią.

Mateusz Szymanówka – dramaturg i kurator. Zajmuje się współczesnym performansem, tańcem i choreografią. Współpracuje z artystami i instytucjami. Mieszka na trasie Berlin-Warszawa. Wzrusza go taniec w synchronie.

 

 

Fred Herko, Binghamton Birdie, 1963

fot. Al Giese, dzięki uprzejmości Judson Memorial Church Archive, Fales Library, New York University